Wanneer veel mensen naar hun werk gaan, is hun motivatie doorgaans zelfgericht. Ze moeten de kost verdienen. Ze moeten voor hun gezin zorgen. Ze moeten genoeg geld hebben om hun gekozen levensstijl te bekostigen. Ze hebben een roeping gevonden waar ze een passie voor hebben – ze genieten van hun werk; het geeft hen voldoening; het geeft hen een gevoel van bevestiging en betekenis.
Geen van deze zaken is op zichzelf verkeerd. Elk ervan kan een redelijk bijproduct zijn van het werk dat we doen. Zelfs de slimste, meest getalenteerde en meest ervaren persoon kan echter niet alles wat gedaan moet worden in zijn of haar eentje voor elkaar krijgen. Een egocentrische benadering van ons werk – en ons leven – kan desastreus zijn.
Ik denk terug aan mijn eigen carrière. Toen ik meer dan 40 jaar geleden bij CBMC kwam, maakte ik een grote stap van redacteur van een lokale krant naar publicatiedirecteur, belast met de ontwikkeling van een tijdschrift. Ik had ervaring met schrijven, redigeren en fotografie, maar wist niets van tijdschriftontwerp. Ik miste de vaardigheid om illustraties te maken voor verschillende artikelen. En ik had niet de expertise om columns te schrijven over onderwerpen als persoonlijke financiën, timemanagement en familierelaties.
Gelukkig vonden we getalenteerde mensen voor die rollen – een grafisch ontwerper, illustrator, experts die kwalitatief hoogwaardige columns schreven – evenals een assistent-redacteur en een administratief medewerker. Ieder van ons droeg bij vanuit zijn of haar unieke talenten en vaardigheden. Elke editie van het tijdschrift overtrof onze verwachtingen. Ik zou concluderen: "het geheel was meer dan de som der delen."
Hetzelfde geldt voor elke beroepsmatige activiteit. Of we nu ondernemer, bedrijfseigenaar, directeur, manager, verkoper, professional zoals advocaat, arts, accountant, ingenieur of architect zijn, of een medewerker van de administratie, we kunnen niet alleen voor onszelf werken. We hebben elkaar nodig voor een optimaal resultaat. Een van de beste passages in de Bijbel hierover is Prediker 4:9-12, die het belang van samenwerking benadrukt. Hier volgen enkele lessen uit deze passage:
Hogere productiviteit. Een werkpaard kan een bepaalde last trekken, maar zet twee werkpaarden samen en ze kunnen vele malen hetzelfde gewicht trekken. Hetzelfde principe geldt voor het nastreven van een doel of het samenwerken aan een project. “Twee zijn beter dan één, omdat ze een goede beloning voor hun werk krijgen” (Prediker 4:9).
Beter herstel. Niemand is perfect, en we maken allemaal wel eens fouten of struikelen. Het is altijd fijn om collega's te hebben die ons helpen om weer op te staan, de tegenslag van ons af te schudden en ons weer op het werk te storten. “Als iemand valt, kan zijn vriend hem helpen overeind te komen. Maar wee de man die valt en niemand heeft om hem te helpen overeind te komen!”" (Prediker 4:10).
Meer middelen. Door samen te werken kunnen we beter reageren op uitdagingen. “Als twee mensen naast elkaar liggen, blijven ze warm. Maar hoe kan iemand in zijn eentje warm blijven?” (Prediker 4:11).
Grotere kracht. Heb je wel eens gemerkt dat een enkele draad makkelijk breekt, twee draden meer weerstand bieden, maar drie in elkaar gedraaide draden veel moeilijker te breken zijn? Hetzelfde geldt wanneer we samenwerken aan gemeenschappelijke doelen. Tegenslagen die één van ons, of zelfs twee, zouden kunnen breken, kunnen we beter het hoofd bieden als we als team samenwerken. “Hoewel één persoon overweldigd kan worden, kunnen twee zich verdedigen. Een koord van drie strengen breekt niet snel.”" (Prediker 4:12).
© 2026. Robert J. Tamasy heeft geschreven Marktplaatsambassadeurs: CBMC's voortdurende nalatenschap van evangelisatie en discipelschap; Zakendoen op zijn best: tijdloze wijsheid uit Spreuken voor de werkplek van vandaag; Het leven nastreven met een herdershart, mede geschreven met Ken Johnson; en De De kern van mentorschap, Hij schreef samen met David A. Stoddard een boek en talloze andere boeken en tijdschriftartikelen. Bobs blog, die tweewekelijks verschijnt, is te vinden op: www.bobtamasy.blogspot.com.
Reflectie-/discussievragen
- Kom jij of iemand die je kent elke dag naar je werk met één voornaamste intentie: zoveel mogelijk voor jezelf (of voor zichzelf) bereiken? Wat zijn de gevolgen van zo'n houding?
- Heeft u vaak de tijd genomen om de unieke bijdragen te erkennen en te waarderen van de mensen met wie u dagelijks samenwerkt? Waarom wel of waarom niet?
- Denk eens terug aan een moment waarop je duidelijk het bewijs zag van het gezegde: "Niemand van ons is zo slim als we allemaal samen zijn." Vergelijk dat met een moment waarop jij en anderen ervoor kozen om zelfstandig te werken, in plaats van ideeën en middelen te bundelen. Wat was het verschil?
- Kun je je een moment herinneren waarop je, figuurlijk gesproken, viel of struikelde, en het nuttig was dat iemand je hielp overeind te komen? Of misschien heb je zelf wel eens iemand anders geholpen die gevallen was of gefaald had. Hoe was die ervaring?
OPMERKING: Als u een Bijbel hebt en meer wilt lezen, overweeg dan de volgende passages: Spreuken 11:4, 15:22, 21:5, 27:17; Romeinen 12:3-8; 2 Korintiërs 12:12-26
Uitdaging voor deze week
Neem deze week eens de tijd om na te denken over je aanpak van je werk. Streef je er simpelweg naar om er zoveel mogelijk uit te halen, of zie je jezelf als een waardevol lid van het team?
Als je beseft dat je onvoldoende aandacht hebt besteed aan de waarde die anderen bijdragen aan wat er bereikt wordt, is dit misschien een goed moment om dat te erkennen en je waardering uit te spreken voor wat ze doen.
