बाजारात दबाव पटकन दिसून येतो. एखादा सौदा फिसकटतो. एक विश्वासू नेता सोडून जातो. आकडेवारी घसरते. संचालक मंडळाला आताच्या आता उत्तरं हवी असतात. तुमची टीम तुमच्याकडे रोखून बघत असते, तुमचा चेहरा वाचण्याचा प्रयत्न करत असते. घरी मात्र दबाव कमी होत नाही. निर्णय प्रलंबित राहतात. चर्चा रेंगाळत राहतात. आणि या सगळ्याच्या मध्यात कुठेतरी एक विचार मनात येतो आणि काही केल्या जात नाही: हे माझ्यासाठी खूप जास्त आहे..
तो क्षण तुम्हाला काहीतरी सांगतो. केवळ परिस्थितीबद्दलच नाही, तर तुमच्या विश्वासांबद्दलही. आपण असे गृहीत धरतो की ओझे खूप जड आहे आणि आपण खूप अशक्त आहोत. ही एक सहज प्रतिक्रिया आहे. पण जर ते खरे नसेल तर? जर ते ओझे चुकीच्या जागी ठेवलेले नसेल तर? जर ते मोजले गेले असेल तर?
दबावापासून पळून जाण्याच्या आपल्या सहजप्रवृत्तीला धर्मग्रंथ सतत विरोध करत असतो. जेव्हा इतर कोणालाही समजत नव्हते, तेव्हा नोहाने आज्ञापालनाचा भार उचलला. योसेफाने नेतृत्व स्वीकारण्यापूर्वी विश्वासघात आणि विलंब सहन केला. मोशे बोबडेपणा आणि हातात काठी घेऊन फारोसमोर उभा राहिला. दानीएलने त्याला बदलू पाहणाऱ्या प्रतिकूल व्यवस्थेत आपली भूमिका ठामपणे मांडली. हे असे पुरुष नव्हते ज्यांनी भार टाळला. उलट, ते त्या भाराखालीच घडले होते.
पौल हे कदाचित सर्वात स्पष्ट उदाहरण आहे. एके काळी छळ करणारा, आता एक उपदेशक. जेव्हा प्रभूने त्याला बोलावले, तेव्हा तो अस्पष्टपणे बोलला नाही. तो म्हणाला, तो माझे निवडलेले साधन आहे. (प्रेषितांची कृत्ये ९:१५). हे आकस्मिक नाही. अपघाती नाही. निवडलेले आहे. एखादे साधन सोयीचे आहे म्हणून निवडले जात नाही. ते योग्य बसत असल्यामुळे त्याची निवड केली जाते.
पॉलचे मन, त्याचे प्रशिक्षण, त्याची सहनशक्ती, अगदी त्याचा भूतकाळसुद्धा, या सर्वांची घडण अशा प्रकारे झाली होती की, देव त्याचा उपयोग करू शकेल. कार्य मोठे होते, पण त्यात हलगर्जीपणा नव्हता. साधन कार्याला साजेसे होते. देव असेच कार्य करतो. निवडलेली साधने त्या क्षणाची गरज पूर्ण करतात. कधीकधी, जेव्हा इतर सर्वजण चिंतेत असतात, तेव्हा ती स्पष्टता असते. कधीकधी, जेव्हा दबाव वाढतो, तेव्हा ती शांतता असते. कधीकधी, जेव्हा लोक पार खचून जातात, तेव्हा ती करुणा असते. कधीकधी, जेव्हा हार मानणे योग्य वाटू लागते, तेव्हा ती चिकाटी असते. हे ओझे तुमच्यामध्ये काय निर्माण झाले आहे, हे दर्शवते.
पॉलला दबावाची जाणीव होती. सिद्धांताची नाही, तर वास्तवाची. त्याने लिहिले, “आम्ही सर्व प्रकारे पीडित आहोत, पण खचलेलो नाही; गोंधळलेले आहोत, पण निराश झालेलो नाही. (२ करिंथकर ४:८). यालाच घडण म्हणतात. ताण खरा होता, पण त्याने त्याला आपल्या ताब्यात घेतले नाही. त्या भाराने तो मोडला नाही, कारण ते सहन करण्यासाठी देवाने त्याला आधीच घडवले होते. हेच तुमच्या बाबतीतही खरे आहे.
कठीण परिस्थितीतून शिकलेले धडे. कोणीही पाहत नसताना अंगी बाणवलेली शिस्त. अगदी त्या जखमासुद्धा ज्या तुम्ही कधी निवडल्या नसत्या. यापैकी काहीही वाया जात नाही. देव अंधपणे साधने तयार करत नाही. नेमके काय आवश्यक असेल हे त्याला माहीत असते आणि तो त्यानुसार तयारी करतो. म्हणून, जर तुम्हाला ओझे जाणवत असेल, तर काहीतरी चुकीचे आहे असे मानण्याची घाई करू नका. कदाचित तुमच्यावर काहीतरी सोपवले गेले असेल. ओझे उतरवण्याची विनंती करण्यापूर्वी, ते चांगल्या प्रकारे पेलण्याची शक्ती मागा. शहाणपण मागा. सहनशीलता मागा. दबावाच्या परिस्थितीत स्पष्टता मागा. देव बोलावून मग मागे हटत नाही. तो सुसज्ज करतो. तो आधार देतो. तो जे सुरू करतो ते पूर्ण करतो.
हे ओझे खरे असू शकते. पण ते आकस्मिक नाही. ज्या देवाने हा क्षण तुमच्यासमोर ठेवला आहे, त्याच देवाने तुम्हाला त्यात उभे राहण्यासाठी तयार केले आहे. तुम्ही काहीतरी अनियंत्रित ओझे वाहत नाही आहात. तुम्हाला नेमून दिलेले काम पार पाडायचे आहे. आणि कधीकधी, अडथळा आणणे आणि नेतृत्व करणे यातील फरक केवळ एवढाच असतो की, देवाने तुमच्या खांद्यावर जी जबाबदारी टाकली आहे ती चूक नव्हती, तर ते एक ईश्वरी आवाहन होते, यावर विश्वास ठेवणे.
© २०२६. सीसी सिम्पसन जागतिक बाजारपेठेत धाडसी आणि विजयी ख्रिश्चन विश्वास वाढवण्यासाठी समर्पित आहे.
सीबीएमसी इंटरनॅशनलचे अध्यक्ष होण्यापूर्वी, ख्रिसने २८ वर्षे सार्वजनिक क्षेत्रात एका प्रतिष्ठित कारकिर्दीसाठी समर्पित केली.
क्षेत्र - यूएस मरीन कॉर्प्समध्ये कमांडिंग ऑफिसर म्हणून आणि यूएस सीक्रेट सर्व्हिसमध्ये सेवा देत, ज्याची जबाबदारी आहे
जटिल, उच्च-स्तरीय आंतरराष्ट्रीय मोहिमांमध्ये सात अमेरिकन राष्ट्रपती आणि आघाडीच्या उच्चभ्रू संघांचे संरक्षण करणे. सह
त्याची पत्नी अॅना, ख्रिस फ्लोरिडाच्या बोका रॅटन येथे राहते.
चिंतन/चर्चा प्रश्न
- सध्या तुम्हाला तुमच्या कामाच्या किंवा वैयक्तिक आयुष्यात सर्वात जास्त भार कुठे जाणवत आहे, आणि देव केवळ तुमच्या मर्यादांची परीक्षा घेण्याऐवजी, तुम्हाला एक निवडलेले साधन म्हणून घडवण्यासाठी या काळाचा कसा उपयोग करत असेल?
- तुमच्यावर सध्या येणाऱ्या दबावांना प्रभूने दिलेली कार्ये न मानता, अडथळे समजण्याचा मोह तुम्हाला कोणत्या प्रकारे होतो, आणि हे ओझे तुमच्यावरच सोपवले आहे असा तुमचा विश्वास असल्यास तुमचा दृष्टिकोन कसा बदलेल?
- तुमच्या आयुष्याकडे मागे वळून पाहता, आज तुम्ही पार पाडत असलेल्या जबाबदाऱ्यांसाठी तुम्हाला तयार करण्याकरिता देवाने कोणत्या अनुभवांचा, शिस्तीचा किंवा अगदी दुःखद प्रसंगांचा उपयोग केला आहे?
- देवाचे निवडलेले साधन म्हणून पौलाने अत्यंत कठीण परिस्थिती सहन केली (प्रेषितांची कृत्ये ९:१५; २ करिंथकर ४:८). या आठवड्यात, केवळ स्वतःच्या बळावर भार उचलण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी, देवाच्या सामर्थ्य देणाऱ्या कृपेवर अवलंबून राहणे कसे असेल?
टीप: जर तुमच्याकडे बायबल असेल आणि या आठवड्यात चर्चा केलेल्या तत्त्वांविषयी अधिक वाचण्याची तुमची इच्छा असेल, तर पुढील परिच्छेदांचा विचार करा:
प्रेषितांची कृत्ये ९:१५; रोमकरांस पत्र ५:३-५; २ करिंथकरांस पत्र ४:७-१०; फिलिप्पैकरांस पत्र ४:१३; १ पेत्र ४:१०-११
या आठवड्यासाठी आव्हान
या आठवड्यात असे एक क्षेत्र ओळखा, जिथे तुम्हाला सर्वात जास्त ओझे वाटत आहे, आणि ते प्रामाणिकपणे प्रभूच्या चरणी अर्पण करा. ते ओझे दूर व्हावे अशी प्रथम विनंती करण्याऐवजी, ते निष्ठेने वाहण्यासाठी त्याने तुम्हाला सामर्थ्य द्यावे अशी प्रार्थना करा.
तुमच्या टीमसोबत किंवा विश्वासू शिष्यत्व साथीदारासोबत ते ओझे वाटा आणि त्यांच्या प्रार्थनेचा पाठिंबा व सल्ला घ्या. मग स्थिरतेने ती जबाबदारी स्वीकारा, आणि विश्वास ठेवा की जर देवाने ती तुमच्यावर सोपवली आहे, तर त्याने त्यासाठी तुम्हाला सुसज्जही केले आहे.
