Cum multi homines ad laborem proficiscuntur, eorum incitamentum plerumque ad se ipsum spectat. Victum quaerere debent. Familiam suam sustentare debent. Satis pecuniae habere debent ad vitam electam sustentandam. Invenerunt professionem quam amant – labore quod faciunt gaudent; id remunerans sentitur; eis sensum affirmationis et significationis praebet.
Nullum horum per se malum est. Unumquodque potest esse rationabilis effectus operis nostri. Attamen, ne homo quidem ingeniosissimus, peritissimus, expertissimus omnia quae facienda sunt per se perficere potest. Modus operis nostri – et vitae – "in me ipso centratus" potest esse calamitosus.
De cursu meo honorum respicio. Cum ad CBMC plus quam quadraginta abhinc annis perveni, magnum gradum feci, a munere editoris diarii publici ad directorem publicationum, cui cura erat periodicum creare. Experientiam habebam in scribendo, emendando, et photographando, sed nihil sciebam de arte periodici designandi. Mihi deerat facultas illustrationes pro variis articulis creandi. Nec peritiam habebam ad columnas de rebus ut rebus pecuniariis personalibus, temporis administratione, et necessitudinibus familiaribus scribendas.
Feliciter, invenimus homines ingeniosos qui munera illa implerent – designatorem graphicum, illustratorem, peritos qui columnas qualitate praestantes contribuerent – una cum editore adiutore et adiutore administrativo. Singuli secundum dona et facultates suas singulares contulerunt. Quoties editio periodici apparebat, exspectationes nostras superabat. Concluderem, "totum maius erat quam summa partium."
Idem valet de quolibet conatu vocationali. Sive sumus negotiatores, domini negotii, administratores societatis, administratores, venditores, periti ut advocati, medici, rationarii publici, machinatores, architecti, sive sodales clericorum, non possumus nobis solis laborare. Aliis invicem indigemus ad optimum exitum consequendum. Unus ex optimis locis in Biblia de hoc est Ecclesiastes 4:9-12, qui utilitatem cooperationis illustrat. Hic sunt nonnullae doctrinae ex eo:
Maior productivitas. Equus operarius fortasse onus certum trahere potest, sed si duo equi operarii simul coniungantur, idem pondus multipliciter trahere possunt. Idem principium ad finem persequendum vel in opere collaborandum pertinet. "Melius est duos esse quam unum, quia bonam mercedem pro opere suo habent." (Ecclesiastes 4).
Maior recuperatio. Nemo perfectus est, et omnes interdum errabimus aut labefactabimus. Semper iuvat collegas praesto esse qui nos adiuvent ut iterum surgamus, nos excutiamus, et ad opus inceptum denuo immergamus. "Si quis cadit, amicus eius eum adiuvare potest. Sed miseremini hominis qui cadit et neminem habet qui eum adiuvet!"" (Ecclesiastes 4).
Maiores opes. Unitate coniuncti nos efficiunt ut melius difficultatibus respondeamus. "Item, si duo simul cubuerint, calefient. Quomodo autem unus solus calefieri potest?" (Ecclesiastes 4).
Robur maior. Animadvertisti unum filum facile frangi posse, duo autem fila maiorem resistentiam praebere, tria autem fila inter se contorta multo difficilius frangi? Idem valet cum ad communes fines una laboramus. Adversitas quae unum nostrum, vel etiam duos, frangere possit, melius tolerari potest cum una operamur ut turma. "Etsi unus superatus sit, duo se defendere possunt. Funiculus trium filorum non cito rumpitur."" (Ecclesiastes 4).
© MMXXIII. Robertus J. Tamasy scripsit. Legati Fori: Hereditas Continua Evangelizationis et Discipulatus CBMC; Negotium Optime: Sapientia Aeterna ex Proverbiis pro Loco Laboris Hodierno; Vitam Corde Pastoris Persequi. cum Ken Johnson conscriptum; et The Cor Mentoris, Cum Davide A. Stoddard conscripsit, et plurima alia volumina et commentaria in periodicis. Bobi bihebdomadaliter editur: www.bobtamasy.blogspot.com.
Quaestiones Reflexionis/Disputationis
- Num tu aut aliquis quem nosti cotidie ad laborem uno proposito primario advenis – ut quam plurima tibi ipsi (vel sibi ipsi) perficiat? Quid ex hac re animi habitu consecutum est?
- Num saepe tempus sumpsisti ad agnoscendas et aestimandas singulares contributiones hominum cum quibus cotidie laboras? Cur ita est aut cur non?
- Cogita de tempore quo claram probationem adagii vidisti, "Nemo nostrum tam sapiens est quam omnes nos simul." Compara hoc cum tempore quo tu et alii separatim laborare maluistis, potius quam ideas et opes coniungere. Quid erat discrimen?
- Potesne tempus in mentem revocare cum cecideris aut titubaveris, metaphorice loquendo, et profeceris ex aliquo veniente ut te surgeret? Aut fortasse fuit tempus cum manum adiutricem obtulisti alteri qui ceciderat aut defecerat. Qualis erat illa experientia?
NOTA: Si Bibliam habes et plura legere cupis, haec loca considera: Proverbia 11:4, 15:22, 21:5, 27:17; Romani 12:3-8; 2 Corinthios 12:12-26
Provocatio Huius Hebdomadae
Aliquando hac hebdomade, tempus sume ad considerandum quomodo laborem tuum aggrediaris. Num tantummodo omnia ex eo quae potes consequi conaris, an te ipsum ut socium pretiosum turmae putas?
Si animadvertis te non satis attendisse valori quem alii ad id quod perficitur conferunt, hoc fortasse tempus aptum est ad agnoscendum et exprimendam gratiam tuam pro eo quod faciunt.
