Numquamne tibi visum est te tentari? Solemus tentare cum adversitatibus coniungere, cum magnis difficultatibus aut formidabilibus provocationibus obviam ire. Tentatio ipsa modum quo eas tractamus implicat. Sed est alia forma tentationis quam multi ex nobis numquam considerant. Ea est tentatio... laude. Quomodo respondemus cum res bene procedunt, et homines nobis dicere incipiunt quam ingeniosi simus, quam bene officium nostrum agamus, aut quomodo nemo ea quae nos perfecerimus perfecerit?
Exemplum sequens considera: Turma laeta erat cum Lisa nova dux departmentorum advenit. Omnes laeti erant videns priorem ducem societatem relinquere post varia conflictationes personalitatis et impedimenta departmentorum. Mutationem gratanter accipientes, Lisam laudaverunt, quae cum fama praeclara advenerat, sperantes eam successuram esse in restituendo statu normalitatis coetui.
Sed Lisa satis experientiae habebat ut sciret non sufficere ad difficultates ministerii solvendas simpliciter meliorem speciem quam praecedens praebebat. Sapienter intellexit adulationem illam non requisitam verisimiliter evanescituram esse simulac difficiles decisiones facere coepisset, quae necessariae erant ad res iterum in ordinem redigendas.
Ego humanum – sensus nostri dignitatis et momenti – res fragilis est. Sicut reprehensio nos cito deprimere et ad nostram dignitatem dubitare potest, ita laus nos inflare et ad nos ipsos plus quam debere aestimare potest. Re vera, hoc ipsum est quod apostolus Paulus admonuit: "Dico enim per gratiam quae data est mihi omnibus vobis: Nolite plus quam oportet sapere, sed potius sentiatis ad sobrietatem..." (Epistula ad Romanos 12).
Quotidie videmus duces qui faciunt prorsus quod Paulus dixit ne facerent – se ipsos plus quam debeant aestimantes. Nihil mali est in eo ut gloriemur de opere bene facto et in meta nostra assequenda. Attamen, cum superbia dominatur et incipimus credere nos meliores esse quam alios, eos minus importantes aut significantes aestimantes, problemata necessario sequuntur. Fortasse etiam necessitatem sentimus aliis significare quantum de nobis ipsis aestimemus.
Utinam interdum laudes, laudes, et commendationes pro opere nostro accipiamus. Quaestio est, quomodo hanc laudem accipiemus et tractabimus? Duo versus ex libro Proverbiorum Veteris Testamenti directe ad hoc pertinent.
Proverbia 27:2 dicit, "Laudet te alienus, et non os tuum; alius, et non labia tua." Et Proverbia 27:21 declarat, "In fornace argentum et in fornace aurum, sed laude probatur homo." Finge id – “laude probari.”
Amicus quidam, qui annos editor periodici egit, mihi narravit quomodo hi versus ei auxilium tulissent ut rectam perspectivam in opere suo servaret. Dixit, postquam ipse et eius coetus editorum mutationes insignes in argumento et forma publicationis fecissent, se consolatum esse cum homines ei dicere coepissent quantum periodicum probarent. Sed statuit semper sibi admonere Deum se in eo loco collocasse, sibi peritiam et experientiam necessariam dedisse, et coetum peritum ad opus suum sustinendum.
Affirmatio pro opere quod facimus gratificat. Sed numquam oblivisci debemus Dominum esse qui denique laudem – et laudem – pro iis quae perficimus mereatur.
© MMXV, Unconventional Business Network. Adaptatum cum permissione ex "UBN Integrity Moments", commentario de rebus fidei in opere. Visita. www.unconventionalbusiness.org. Ubn ministerium fidei in opere est, parvis negotiis internationalibus serviens. communitas.
Quaestiones Reflexionis/Disputationis
- Quando ultimum tibi visum est te tentari? Quae erant circumstantiae, et quomodo respondisti?
- Quomodo describeres quid sit laude probari? Numquamne id expertus es? Si ita, quibus modis?
- Cur facilius nobis est agnoscere probationes cum in forma adversitatis veniunt, sed non tam facile cum res positivae nobis accidunt aut agnoscimur et confirmamur propter ea quae facimus?
- Quid tibi videtur cum alios de rebus gestis suis aut de statu quem adeptum sunt gloriantes audis? Responsum tuum explica.
NOTA: Si Bibliam habes et plura legere cupis, haec loca considera: Proverbia 11:2, 15:33, 16:5,18, 18:2, 21:24, 22:4, 25:6-7, 29:23; Matthaeus 11:29; 1 Petrus 5:5-6
Provocatio Huius Hebdomadae
Hoc septimana tempus sume ad considerandum quomodo ad laudes vel laudationes respondeas. Num eas quaeris? Num te laesum vel perturbatum sentis cum pro opere tuo recognitionem non accipis? Recte respondere posse fortasse precationis res est, Deum rogans ut tibi rectam mentem det.
Bonum esset hoc cum grege tuo CBMC, sociis ad rationem reddendam reddendam, mentore, vel amico fideli discutere, de eo loquentes quomodo et superbia et humilitas afficere possint modum quo officia tua exsequeris et quomodo alii te percipiunt.
