Από τη ζωή του συνθέτη της όπερας Τζουζέπε Βέρντι προέρχεται η ιστορία μιας νύχτας, όταν έδωσε ρεσιτάλ πιάνου στη Σκάλα του Μιλάνου της Ιταλίας. Μετά το τελευταίο του έργο, το κοινό που έβλεπε με εκτίμηση απαίτησε ένα encore. Ο Βέρντι, διψασμένος για χειροκροτήματα, επέλεξε μια δυνατή και φανταχτερή σύνθεση που ήξερε ότι θα ενθουσίαζε το κοινό, παρόλο που, από καλλιτεχνικής άποψης, επρόκειτο για κατώτερη μουσική.
Όταν τελείωσε, το πλήθος σηκώθηκε ξανά όρθιο, εκφράζοντας την επιδοκιμασία του. Ο Βέρντι απολάμβανε τα παρατεταμένα χειροκροτήματα - μέχρι που είδε τον μέντορά του σε όλη του τη ζωή στο μπαλκόνι, ο οποίος ήξερε ακριβώς τι είχε κάνει ο Βέρντι. Ο μέντοράς του ούτε στάθηκε με το πλήθος ούτε χειροκρότησε. Στο πρόσωπό του ήταν μια οδυνηρή έκφραση απογοήτευσης. Ο Βέρντι σχεδόν άκουγε τον μέντορά του να λέει: «Βέρντι, Βέρντι, πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό;»
Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «Ιό Βέρντι» - την επιθυμία για έλεγχο, την ανάγκη να σε εγκρίνουν. Ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε το περιέγραψε ως εξής: «Κάθε φορά που σκαρφαλώνω, με ακολουθεί ένας σκύλος που ονομάζεται Εγώ». Το εγώ διογκώνεται όταν κατακλύζεται από επαίνους. Λαχταρά τη δύναμη και την επιτυχία. Και ποτέ δεν ικανοποιείται με το πόσα από αυτά τα πράγματα αποκτά.
Αυτό το πρόβλημα είναι πολύ συνηθισμένο, ακόμη και στον λεγόμενο σύγχρονο, εκλεπτυσμένο επιχειρηματικό και επαγγελματικό κόσμο. Άνδρες και γυναίκες επιδιώκουν την προσοχή, λαχταρούν κολακεία, ελιγμούς για έλεγχο για να επιβάλουν τη δύναμη της θέλησής τους. Σχεδόν καθημερινά διαβάζουμε ή ακούμε για ηγέτες που υποκύπτουν στους πειρασμούς των πεινασμένων εγωισμών.
Τέτοιες συμπεριφορές, φυσικά, δεν είναι καινούργιες. Ο εγωκεντρισμός είναι τόσο παλιός όσο και η Βίβλος. Ακολουθούν μερικά μόνο από τα παραδείγματα που παρουσιάζει:
Αγάπη για την υπεροχή. Στην Επιστολή Γ΄ Ιωάννη 9-11 περιγράφεται ο Διοτρεφής, «Ποιος αγαπά να είναι πρώτος», ή όπως λέει σε μια άλλη μετάφραση, ήταν «φιλόδοξος για την πρώτη θέση». Η φιλοδοξία για κύρος και έλεγχο συχνά οδηγεί σε λατρεία, άξια ή όχι, και σε μια όχι και μικρή ποσότητα εκφοβιστικής επιρροής.
Επιμονή στο να κάνουμε τα πράγματα με τον δικό μας τρόπο. Στην Παλαιά Διαθήκη, Αριθμοί 22-24, διαβάζουμε για τον Βαλαάμ, ο οποίος ήταν ο μόνος Εθνικός προφήτης του αληθινού Θεού που αναφέρεται στη Βίβλο. Υπάκουε στον Θεό σε κάποιο βαθμό, αλλά η καρδιά του ήταν σύμφωνη με την ηγεσία του Βαλάκ, ο οποίος εναντιώθηκε στους Ισραηλίτες. Ο Βαλαάμ επιθυμούσε να υπακούσει στον Θεό, αλλά τελικά ενέδωσε στον πειρασμό του χρυσού. Είχε ένα κεφάλι γεμάτο πνευματικό φως, αλλά μια καρδιά που ήταν σκοτεινή. Συχνά ο Κύριος μας επιτρέπει να κάνουμε πράγματα που επιμένουμε να κάνουμε, ακόμα κι αν είναι λάθος. Θέλουμε να τα κάνουμε. Πιέζουμε να τα κάνουμε. Προσευχόμαστε ακόμη και να τα κάνουμε. «Κύριε, γιατί δεν μπορώ να το έχω;»
Περιφρόνηση ενάντια στην αλήθεια και τη σοφία. Στα Β' Χρονικών 10-12 βρίσκουμε την ιστορία του Ροβοάμ, του θρασέ γιου του βασιλιά Σολομώντα. Ο Ροβοάμ υπέθεσε ότι η οικογενειακή του κληρονομιά και η δύναμη που κληρονόμησε θα έκαναν τον λαό να υποκύψει στις ιδιοτροπίες του. Ωστόσο, μη έχοντας ούτε πολιτική σοφία ούτε ακριβή κατανόηση της εμπιστοσύνης του πατέρα του στον Θεό, ο Ροβοάμ πέθανε περήφανος και ανόητος σε ηλικία 58 ετών.Και έπραξε το κακό, επειδή ποτέ δεν αποφάσισε πραγματικά να ευχαριστήσει τον Κύριο. (2 Χρονικών 12:14).
Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε τις παγίδες της υπερηφάνειας και του εγωισμού; Σκεφτείτε την Α΄ Πέτρου 5:5-6: «…Ενδυθείτε όλοι σας ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον, επειδή ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη. Ταπεινωθείτε λοιπόν κάτω από το κραταιό χέρι του Θεού, για να σας υψώσει στον καιρό του».
Ο Robert D. Foster είναι ο ιδρυτής του Lost Valley Ranch κοντά στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο των ΗΠΑ. Είναι επιχειρηματίας και συγγραφέας εβδομαδιαίων διαλογισμών για επιχειρήσεις για περισσότερα από 50 χρόνια, και τώρα κατοικεί στην Καλιφόρνια.
Ερωτήσεις προβληματισμού/συζήτησης
1. Μπορείτε να θυμηθείτε μια φορά που εσείς – ή κάποιος που γνωρίζετε – λάβατε ασυνήθιστα μέτρα για να κερδίσετε την προσοχή και την επιδοκιμασία των άλλων; Περιγράψτε πώς ήταν αυτή η κατάσταση.
2. Ποιες είναι μερικές από τις αρνητικές επιπτώσεις της προσπάθειας των ανθρώπων να θρέψουν τον εγωισμό τους στον επιχειρηματικό και επαγγελματικό κόσμο;
3. Είναι πάντα κακό να επιδιώκει κανείς να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του εγώ του; Εξηγήστε την απάντησή σας.
4. Το αντίδοτο στους πειρασμούς της υπερηφάνειας και του εγωισμού, σύμφωνα με την Α΄ Πέτρου 5:5-6, είναι η ταπεινοφροσύνη και η προθυμία υποταγής στον Θεό. Πόσο εύκολο (ή δύσκολο) είναι αυτό να γίνει, από την εμπειρία σας;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αν έχετε μια Αγία Γραφή και θα θέλατε να διαβάσετε περισσότερα για αυτό το θέμα, λάβετε υπόψη τα ακόλουθα αποσπάσματα:
Παροιμίες 11:2, 15:33, 16:5, 16:18-19, 18:12, 21:24, 22:4· Φιλιππησίους 2:3-4· Ιάκωβος 4:10