Dux certe personam aptam videbatur. Procerus erat, athleticus, charisma quodam radiabat quod homines ad se attrahebat. Qualem impressionem faciebat in hominibus cum eos conveniret, et praesertim cum publice loqueretur. Itaque omnes obstupuerunt cum ob usum improprium opum societatis dimissus est. Hoc homines non solum ducem sed etiam valores societatis in dubium vocare coegit. Quomodo talem hominem ad tales officia ducis gerenda eligere potuerunt?
Triste dictu, hoc non rarum est. Nimis saepe audimus vel legimus de duce insignibus, qui et clarus et late admiratus erat, qui in aliquam formam ignominiae moralis vel ethicae incidit. Quod videmus non semper est quod accipimus. Quomodo hoc fit? Quomodo species tam deceptivae esse possunt?
Exemplum perspicax in Vetere Testamento Bibliorum invenimus. Est narratio quomodo rex electus est ut primo regi Israëlis, Saulo, succederet. Deus prophetam Samuelem mandaverat ut ungeret novum regem, quem dixerat eligendum esse ex filiis viri nomine Iesse. Congregatis filiis Iesse, Samuel singulos aspexit et putavit unum aut duos quasi regales esse. Tamen Deus non deceptus est speciebus externis. Dixit Samueli ut ultra superficiem, ultra superficiales proprietates, inspiceret cum quaereret invenire virum qui Saulo succederet.
“Dixit autem Dominus ad Samuelem: Ne respicias speciem eius neque altitudinem eius, quoniam abieci eum; Dominus enim non respicit quae videntur; homines enim videntur ea quae apparent, Dominus autem respicit cor.” (1 Samuelis 16:7). Locus non offert specificationes cur alii filii Isai non electi sint, sed manifestum erat filium minimum — puerum pastorem humilem nomine David — possidere qualitates quas Deus quaerebat ad populum suum electum, Israelem, ducendum.
Veritas huius exempli biblici manifesta est: Integritas intime intra nos vivit, qualescumque aspectus exterior sit. Infeliciter, quia visus qui cor hominis – mores eius – penetrat non habemus, homines secundum modum quo se praebent aestimare solemus: quomodo loquuntur, vestitur, communicationes non verbales, et signa morum. Interdum species externae et mores interni congruunt, sed saepe non. Quomodo discernimus utrum aliquis quem conducere intendimus, vel aliquis cum quo laborare cogitamus, genuinus sit? Hic sunt nonnulla criteria ex libro Proverbiorum:
Docendi facultas. Periculosum est magnas responsabilitates alicui assignare qui se omnia scire putat neque correctioni consiliisque paratus est. "Magnam vim habet sapiens, et vir doctus robur auget; ad bellum gerendum consilium requiris, et ad victoriam multi consiliarii." (Prov 24:5-6).
Fidelitas. Necesse est nobis invenire homines qui fidedigni sint, quibuscumque condicionibus. "Multi viri affirmant se habere misericordiam indefectibilem, sed virum fidelem quis inveniet?" (Prov 20:6).
Humilitatem. Cum homines nimis de se ipsis aestimant, inflato ego habentes, problemata plerumque oriuntur. "Cum venit superbia, venit ignominia, sed cum humilitate sapientia." (Prov 11:2).
Imperium affectuum. Homo ad iracundiam aliasque affectiones negativas pronus potest animos et concordiam turmae destructivum esse. "Vir scientiae verbis moderatur, vir autem intellegens aequo animo est." (Prov 17:27).
© MMXV, Unconventional Business Network. Adaptatum cum permissione ex "UBN Integrity Moments", commentario de rebus fidei in opere. Visita. www.unconventionalbusiness.orgUBN est ministerium fidei in opere quod communitati internationali parvarum negotiorum inservit.
Quaestiones Reflexionis/Disputationis
- Numquamne te specie externa alicuius deceptum est, eum/eam rem esse putans, ut postea invenires eum/eam ab eo quod primo percepisti valde differre? Explica qualis illa res fuerit.
- Quae sunt quaedam ex consequentiis si in decernendo operarios, in maioribus officiis assignandis, in societate commerciali ineunda, vel etiam in amicis deligendis praecipue in specie externa intenti sis?
- Non possumus "cor inspicere" eodem modo quo Deus facit, ut describitur in 1 Samuelis 16:7, sed quibus aliis modis uti possumus ad investigandum quis vere sit homo interior?
- Praeter docilitatem, fidelitatem, integritatem, et moderationem affectuum, quae sunt aliae qualitates non externae quae considerandae sunt?
NOTA: Si Bibliam habes et plura legere cupis, haec loca considera: 1 Paralipomenon 28:9; Proverbia 21:2; Ieremias 17:10; Matthaeus 23:27-28; Actus Apostolorum 13:22
Provocatio Huius Hebdomadae
Per hebdomadam proximam, aestima quomodo hominibus respondeas cum primum eos offendis. Esne bonus iudex morum, an propendes ad iudicia de hominibus celeriter facienda secundum eorum aspectum et actionem externam?
Utile fortasse erit de hac re cum mentore, consiliariis fidis, amico proximo, turma tua CBMC, vel coetu responsabilitatis loqui. Quomodo tu – et illi – meliores fieri potestis in iudicando qui homines vere sint, potius quam qui apparent?
